Een tweede leven voor kleding, een fijne plek voor mensen

Dikke truien, zomerse shirtjes en spijkerbroeken van hippe merken: in de Bethelkerk in Harderwijk krijgt goede tweedehands kleding wekelijks een nieuwe eigenaar. De verkoop bestaat nog maar een paar jaar, maar is in korte populair geworden. Wel zo duurzaam, want zo gooien we minder kleding weg, weet vrijwilliger Edith Diepeveen. En ook belangrijk: dankzij de lage prijzen is die duurzame keuze voor iedereen bereikbaar.

Tijdens het gesprek in een van de kerkzalen wordt alweer een tas met kleding binnengebracht. Even later staan bezoekers kleding te passen en te vergelijken. Zit het lekker? Is het warm genoeg? Kan je er goed in bewegen? Edith denkt mee, soms in het Nederlands, soms in het Engels. Want de bezoekers hebben verschillende culturele achtergronden. En als Engels niet lukt, helpt haar telefoon. ‘Google Translate is mijn vriend’, lacht ze.

De kledinghoek in de Bethelkerk aan De Wittenhagen is twee middagen per week open. Er hangt kleding voor volwassenen en kinderen, vertelt Edith. ‘Kleding voor volwassenen kost 2 euro, kinderkleding 1 euro. Een aantal winterjassen is wat duurder. De prijzen zijn bewust laag, zodat ook mensen met weinig geld iets goeds kunnen uitzoeken.’

Te goed om weg te doen

De kleding komt van mensen die iets over hebben en het graag een goede bestemming geven. Want niet iedereen heeft tijd of zin om alles zelf via Vinted of Marktplaats te verkopen, merkt Edith. Een tas afgeven is dan een eenvoudige manier om anderen blij te maken met wat je zelf niet meer gebruikt.

Vrijwilligers zoeken alles uit voordat het in de rekken komt. ‘Het moet wel schoon en goed spul zijn. Anders wil je het zelf ook niet kopen.’ Kleding met vlekken komt dus niet tussen het aanbod te hangen. Er hangt van alles. Ook dure merken en kleding gemaakt van exclusieve materialen. ‘We horen vaak dat je hier echt nog iets leuks kunt scoren. Ik pak er zelf ook weleens iets tussenuit. Het is ook maar net wat je zoekt.’

Twee keer per jaar wisselt de collectie. Nu hangt de winterkleding klaar; de zomervoorraad ligt beneden opgeslagen. Grappig trouwens: ook voor de inrichting zijn spullen hergebruikt. De kledingrekken vond ze op Marktplaats en van een oud keukenkastje en een wandspiegel timmerde een vrijwilliger een grote passpiegel. ‘We hebben veel vrijwilligers die willen meehelpen. Dat is heel fijn, want er komt nog best wat bij kijken.’ Een van die vrijwilligers kan ter plekke nog iets repareren, vertelt Edith. Er is een naaimachine aanwezig.

Een blouse komt terug

Soms maakt een kledingstuk meerdere rondes. Dan herkent een bezoeker een blouse die zij zelf ooit heeft ingeleverd. Hangt die er nu nog steeds? Meestal is er iets anders aan de hand: iemand heeft de blouse gekocht, gedragen en opnieuw gebracht. 

Edith moedigt dat aan. Wie een aankoop later weer kwijt wil, mag die terugbrengen. De vrijwilligers bekijken dan of het kledingstuk opnieuw verkocht kan worden. Wat overblijft, geven ze waar mogelijk weer door. Zo zoeken ze steeds een volgende bestemming. De kledingstukken zijn overal handig voor. Ook voor de kerstmusical in de kerk. Degene die de kostuums naait kijkt eerst welke kleding er al is. ‘Want vaak hangt het geschikte kledingstuk er al gewoon tussen.’ Edith geniet van zulke oplossingen: ‘Ik denk dan: eerst kijken wat je kunt gebruiken, voordat je iets nieuws aanschaft.’ Zoals gezegd koopt ze zelf ook graag tweedehands. Het vraagt soms wat geduld, maar juist dat maakt het leuk. ‘Je moet gewoon een paar keer kijken. En je ziet er nooit uit zoals iedereen. Dat vind ik altijd wel leuk.’

Van kledingrek naar ontmoetingsplek

Het initiatief begon bescheiden: een kerkelijk werker ging buiten zitten met een kop koffie en een kledingrek. De gedachte was om buurtbewoners uit te nodigen binnen te lopen. Inmiddels zijn de kledingverkoop, koffiemomenten en de gezamenlijke lunch op dinsdag (vanaf 12 uur) vertrouwde activiteiten. Koffie en lunch zijn zelfs gratis, vertelt Edith.

Onder kerkelijk werker Gerrit de Haan zijn veel van deze activiteiten verder uitgebouwd, vertelt Edith. Ook na zijn plotseling overlijden in maart 2026 is het werk voortgezet. ‘Daar is het belangrijk genoeg voor, merken we elke keer weer. Het is fijn om van betekenis te kunnen zijn voor elkaar.’ Met de opbrengst van de kledingverkoop worden de koffie en lunch mede betaald. Zo helpt een verkochte broek of trui ook om de ontmoetingen mogelijk te maken. Op dinsdag zet Edith de deur vaak al wat eerder open, zodat lunchbezoekers meteen kunnen doorlopen naar de kleding.

Iedereen is welkom, ongeacht achtergrond of de dikte van de portemonnee. Je hoeft geen kerkganger te zijn om kleding te kopen of koffie te drinken. Sommige bezoekers kijken eerst voorzichtig om het hoekje. Door regelmatig open te zijn, krijgen mensen de tijd om te wennen.

Mensen iets gunnen

Edith werkte vroeger als verpleegkundige. Met kleding had ze naar eigen zeggen nooit zoveel. Het contact met mensen trok haar over de streep. ‘Met de lunch bieden we mensen niet alleen een maaltijd, maar ook gezelligheid. Dus ze komen hier binnen voor een betaalbare trui, een praatje, of allebei.’ Dat je elkaar ‘gewoon iets gunt’ vindt ze heel belangrijk. Maar dat niet alleen. ‘We willen dat ieder mens gezien wordt.’